Otizm, erken çocukluk döneminde başlayan ve çocuğun sosyal ilişkilerinde bozukluklarla kendini gösteren gelişimsel bir bozukluktur.
Otizmin üç ana alanı şöyle tanımlanır:
Sosyal etkileşimdeki yetersizlik: Çevredeki bireylerin farkında olmama, taklit davranışının yetersizliği, sosyal oyun davranışında eksiklik ve arkadaşlık ilişkilerinde güçlük.
Dil ve iletişim: Karşılıklı iletişimde yetersizlik, sözel olmayan anormal iletişim, yaratıcılıktan yoksunluk ve konuşmada normalden farklılıklar.
Sınırlı ilgiler: Stereotip hareketler sergileme, nesnelerin ayrıntılarıyla ilgilenme, alışkanlık değişikliklerine karşı dirençli tepkiler.
Otistik çocukların özellikleri arasında duyusal farklılıklar, sosyal izolasyon, iletişim zorlukları, özel korkular, tehlikelere karşı farkındalık eksikliği ve davranış problemleri bulunmaktadır.
